Adanalı Bir Şair ve Bir Şiiri : Yalçın Aydınlık - Avunulan

dağların rengini yitirip
kuşlarının gittiği mevsimde
hep hüzünlü bir şarkı mırıldanır kent
tıpkı          -
bilmediğin yerlere aldığın biletin
   seni

taşra telaşlı otobüs garına bırakmasıyla
şaşkın bir sevinci yaşatması gibi

avunulacak bir şeyler kalmıştır yine de
yenilenecek ve saklanacak

 ve bitmemişliğin mağrur duruşu değil midir
satılmamış simitlerin başındaki çocuk
kepenklerini çekmiş sokak

ve patlamış mısırların

sinema afişlerine sinmiş kokusu

sen ki
karların kentinde
kavganı ve sevdanı nadasa bırakıp
güneşe sırtını veren çocuksun

de gel
otur yanıma
bana çürümüşlüğün rengini korkunun yoz yüzünü anlat
yolumuz uzak aşkların yoluna
upuzun bir özgürlük gibi düşsün
güleç bir aydınlık gibi
umarsız kalsan bile üzülme
bir yerlerde bir şiir bekler bizi
ve sen
bir kar yosununda seviştiğimizi bilirsin